Terugblik op de DenkTank met Bureau Ruimtekoers

De zesde bijeenkomst van de DenkTank ‘ervaringsdeskundigheid’ vond 7 juli plaats en was grotendeels gewijd aan een presentatie van Bureau Ruimtekoers.

Ruimtekoers is een platform voor sociale kunst en participatie dat met allerlei partijen samenwerkt aan maatschappelijke vraagstukken. Met de programma’s maken ze ruimte om te ontmoeten en samen te dromen: hoe ziet de samenleving eruit als iedereen mee kan doen? Er zijn drie programmalijnen: 

1. Samen maken: vanuit co-creatie toewerken naar maatschappelijke participatie; 
2. Samen leren: programma’s met jongeren/leerlingen om met sociale kunst aanpak te leren en te ontwikkelen; 
3. Samen groeien: programma’s en aanpakken delen met andere professionals. 

Ze zijn ontstaan omdat ze ontdekten dat niet alle activiteiten voor iedereen toegankelijk zijn: ze zijn vaak heel ‘talig’. Daarom wordt gewerkt met kunst en creativiteit. Ze werken met veel verschillende kunstenaars samen rond veel verschillende vraagstukken. Ook is er een cultuurprogramma’s voor bewoners van azc’s.  

Er zijn twee projecten die raakvlakken hebben met SOMO: 

• Project Plek: is ontstaan vanuit de behoefte van een performance-artiest die een project wilde doen met mensen die uit de gevangenis komen. Het doel is met kunst bouwen aan gemeenschappen en activiteiten voor mensen met een detentie-achtergrond. Ze hebben een artistieke bouwplaats opgericht waarin ze op zoek gaan naar verhalen. Als bewoners hun verhaal willen delen kan dat, maar het hoeft niet. De ladder is gekozen als metafoor: als jij jouw levensladder mag maken, hoe ziet die er dan uit? Plek voor collectief herstel. Kunst is hierbij een middel om op een andere en verdiepende manier je verhaal te delen en met elkaar in gesprek te gaan. 

• Project Pax van m’n hart: is ontstaan omdat het moeilijk was om mensen zonder vaste woon- en verblijfplaats te bereiken. Ze dachten aan kunst om op die manier de ontmoeting aan te gaan. Zij zijn naar plekken toe gegaan om mensen zonder vaste woon- en verblijfplaats aan te spreken. Hierbij maakten ze gebruik van vragen waarbij mensen wat langer aanhaakten, zoals: wat is je lievelingseten, lievelingsmuziek etc. Ook hebben ze een memoryspel gemaakt op basis van lievelingsplekken, waar mensen graag verblijven. Hiermee gingen ze op centrale plekken zitten, waar ze met voorbijgangers het spel ging spelen.  

Na afloop bespraken we of een dergelijke aanpak van onderop ook iets voor SOMO zou kunnen zijn. Het mooie van deze aanpak is dat alle activiteiten in co-creatie ontstaan en dat de mensen om wie het gaat vanaf het begin betrokken worden. Wellicht zou het in de toekomst iets voor Zandraket kunnen zijn om een dergelijk project te ontwikkelen.